maandag 25 november 2013

Dagelijkse Kost - broccolisoep & spaghetti met kerstomaat en spekjes

Op zoek naar nieuwe receptjes besloot ik om het eerste Dagelijkse Kost boek van voor tot achter klaar te maken en hier breng ik er verslag van uit. Reeds geprobeerd: mislukte pateekesgehaktpakjes; witloofquiche.

Opeens is het zaterdagavond en overvalt mij een depressief momentje: blijkbaar heb ik van heel de dag geen voet buiten gezet. Ik heb geen minuutje gewoon niks gedaan. Er is sprake van een gigantische speelgoedexplosie nadat een vriendinnetje van Anna op bezoek was en ik kan me met de beste wil van de wereld niet herinneren waar de rest van de dag naartoe is.

Niks dat twee glaasjes rode wijn niet kunnen oplossen en de ideale omstandigheden om eens een receptje te proberen dat Jeroen serveert na een drukke werkdag : spaghetti met pancetta en kerstomaat.

Ik moet zeggen : het werkt. Moeilijker dan tomaatjes snijden wordt het niet en toch staat er binnen de kortste keren een fancy gerechtje op tafel. Je kan daar dus van blijven eten en nog altijd denken dat je keigezond bezig bent. 

Tip : voorzie een welwillende echtgenoot om de chaos in de keuken achteraf onder controle te krijgen, wel zo handig.

Nog een tip van mezelf : basilicum en rucola apart houden, dan kan je de volgende dag de overschot van de pasta weer opwarmen, er de rest van de groensels onder mengen et voilà nogmaals lekker eten op tafel in no time!

En voor de kieskeurige kleuters maakte ik de broccolisoep met kruidenkaas en ham, maar dan zonder ham. Dus daar ging een substantieel deel van mijn zaterdag naartoe, een liter of vier soep maakt zichzelf niet! Gelukkig kon de soep rekenen op "hmm, lekker!" van de kleuter in kwestie en zit er weer een voorraadje in de diepvries.

Intussen heb ik ook gemerkt dat het receptje van de spaghetti niet op de Dagelijkse Kost site staat, dus ik zal mijn luiheid even opzij zetten en het hier overnemen voor het archief :

Voor 4 personen :
- 500 g spaghetti
- 200 g gerookte spekblokjes (want pancetta dat is toch maar omhooggevallen spek)
- een groot bakje kerstomaten
- 1 teentje verse look
- 1 bakje rucola
- 1 plantje basilicum
- parmezaan
- olijfolie
- zwarte peper

  • Spaghetti koken.
  • Pijnboompitjes roosteren (zachtjes in een droge pan).
  • Tomaatjes halveren.
  • Ui en look snipperen, aanstoven in olijfolie en spek toevoegen. Tomaatjes kort laten meegaren.
  • Spaghetti mengen onder bovenstaande.
  • Kruiden met zwarte peper.
  • Servereren en ieder voegt rucola, basilicum en parmezaan toe naar smaak. 

zondag 24 november 2013

Sint-plezier

Ook hier is de Sint tamelijk alomtegenwoordig momenteel. Al is de dochter maar matig enthousiast. Benieuwd naar haar reactie als ze hem volgende week bij oma voor het eerst in levende lijve zal ontmoeten.

Maar om toch een beetje spanning op te bouwen tellen wij af naar 6 december met de Kaatje-kalender. Elke dag een lekker chocolaatje!

De schoentjes werden ook al een eerste keer gezet. Nog meer lekkere chocolade!

En we schreven ook al een mooie brief naar de Sint, t.t.z. we kleurden een mooie tekening. We volgden deze instructies en staken onze brief in de brievenbus. En zo wacht ook mama nu in spanning af of we reactie zullen krijgen.


PicMonkey Collage

Mama heeft trouwens ook al heel flink de bestelling en levering van het speelgoed met de goedheilig man besproken (danku, Dreamland!) en het verlanglijstje voor de rest van de familie is de deur uit.

Dat is dan al de eerste eindejaarshorde genomen, volgend projectje zal iets zijn van Anna's verjaardagsfeest plannen of eens deftig werk maken van onze kerst-verlanglijstjes...

zaterdag 23 november 2013

Dagelijkse Kost - witloofquiche

Op zoek naar nieuwe receptjes besloot ik om het eerste Dagelijkse Kost boek van voor tot achter klaar te maken en hier breng ik er verslag van uit. Reeds geprobeerd: mislukte pateekesgehaktpakjes.

"Witloof met hesp en kaassaus" (zo noemen wij gegratineerde witloofrolletjes) in quiche-vorm, daar komt dit gerechtje wel op neer.

Al moet ik zeggen dat ik de quiches wel een beetje beu gegeten was. We hebben ons daar wat in overeten. Het is ook weer zo'n gemakkelijk op voorhand en voor twee dagen te maken gerecht. Maar met al die eieren en room is het ook behoorlijk zware kost. Het was dus een tijdje geleden dat ik nog eens een quiche klaarmaakte. En deze keer deed ik het volledig volgens de regels: eieren + eidooiers in plaats van allemaal hele eieren én het deeg voorbakken (ik gebruikte wel bladerdeeg en geen kruimeldeeg omdat ik dat nog had liggen).

Of het daar aan lag of gewoon aan de combinatie witloof, hesp en kaas, ik weet het niet, maar de quiche werd hier wel twee avonden na elkaar goed gesmaakt.

En als ik nog mijn top-tip mag geven : een beetje sla maakt het allemaal wat minder zwaar. Ik koos voor veldsla, dat vond ik er wel bij passen.

Voor het volgende receptje ga ik toch eens iets lichters dan de zware winterkost kiezen, een pasta of een soepje ofzo. Of allebei want in het weekend is daar al eens tijd voor!

dinsdag 12 november 2013

Leon - 2 maanden

Het idee heb ik gepikt van een aantal blogs waar ik het al eerder las, en bij Anna heb ik er ook geschreven, brieven bij elke maand het eerste jaar (ttz. bij Anna ben ik tot halverwege de tiende maand geraakt). Leon krijgt dus ook elke maand zijn brief en ik laat hier iedereen meelezen.


Maand 2

12 november 2013
Lieve Leon,

We zitten nog maar aan je tweede brief en ik ben er al een dag te laat mee! Ik loop er wel al sinds gisteren aan te denken, maar pas nu, om 22u, ben ik er in geslaagd mij er even voor te zetten. Zegt genoeg, dacht ik zo.

Man, als ik een ding mag zeggen: deze maand heeft lang geduurd! De krampjes staken in alle hevigheid de kop op en ook al brengen de druppeltjes verlichting, het is niet leuk, een baby'tje dat zich zo kan uitputten van buikpijn en pijnlijke windjes en boertjes etc.. Maar dan slapen ze hun allereerste nachtje bijna helemaal door (deze nacht, tot vijf uur 's ochtends, dat noemen wij doorslapen, en als papa niet zo uitzonderlijk vroeg moest opstaan, dan had je zeker nog een uur of twee verder geslapen!) en dan liggen ze gelukzalig te glimlachen na hun flesje en dan smelt mijn hartje helemaal.

De afgelopen maand was druk, druk, druk met bezoekers allerhande, waarbij Anna erover waakte dat ze chips genoeg aten en suikersnoepen meenamen. We zijn zelf op babybezoek geweest, op stap geweest met jou lekker slapend in je maxicosi terwijl Anna de binnenspeeltuin verkende, én maakten (zonder jou, sorry!) een uitstapje naar de zoo. Maar nu zondag is het jouw feest, dan wordt je gedoopt, dat wordt super leuk!

En dat verdien je. Want de dokters zijn er bijzonder goed in ons de stuipen op het lijf te jagen zonder ons ook maar een stapje verder te brengen tegenover vorige maand. Het voelt voor mij nog een beetje alsof ik mijn adem moet inhouden als ik naar je oogjes kijk. En dan bedacht ik heel stoer dat ik evengoed gewoon kan blijven ademen, tot er vanmorgen een brief van de dienst medische genetica in de brievenbus zat… Stapje voor stapje, iets anders zit er niet op.

Wat ik hier ook nog moet vermelden, is wat voor een lieve zus jij wel niet hebt. Gisteren heeft ze speciaal voor jou van bij haar allerbeste vriend moeke een klein knuffelbeertje meegebracht. En toen je daarstraks moest wenen in je parkje, is ze jou je beertje komen geven. Die Anna hé. Dezelfde Anna die me trakteerde op de geweldige oneliner : “Mama, ik eet mijn tanen op”, toen die tranen tot in haar mondje biggelden tijdens een van haar frequente drama-episodes geïnspireerd op jouw komst en haar avonturen op school.

Komende maand zal ook weer spannend worden, we verwachten een goedheilig man en zetten koers naar de laatste dagen van het jaar, de eerste vrieskou hebben we al gehad. We zullen ons maar warm inpakken voor een gezellige winter!

Liefs,

mama

Leon 2 maanden : 

Leon - twee maanden

maandag 4 november 2013

Herfstvakantie

PicMonkey Collage

Anna's eerste schoolvakantie zit er ineens ook alweer op.

We gingen bloemen op het kerkhof zetten en ik maakte de bedenking hoe veel en hoe weinig er veranderd is tegenover vorig jaar.

Omdat een vakantie niet compleet is zonder uitstapje trokken we gisteren naar de Olmense Zoo. Kleine broer bleef bij moeke. Wij konden nog net genieten van een herfstzonnetje en deze keer was Anna wel enthousiast over alle dieren (in tegenstelling tot vorige keer toen ze vooral geslapen heeft). Alleen jammer dat we geen enkele pinguïn gezien hebben. Wat we dan wel allemaal zagen? Dat vind je hier. Tip : de olifanten en giraffen waren het succesnummer van de dag.

En zo is het ineens al november en beginnen de praktisch ingestelde mensen aan hun eindejaarslijstjes. Als echte plannetjes- en lijstjesfan begint het bij mij ook al te kriebelen om alles te organiseren, maar mezelf kennende blijft het meestal ook bij de planning en is de uitvoering toch gewoon last minute-werk. Benieuwd hoe ik het er dit jaar vanaf zal brengen!

donderdag 31 oktober 2013

Druppeltjes to the rescue once again.

We moesten zeker niet panikeren als Anna zo rond de leeftijd van zes weken ineens vol uitslag zou staan. Dat is baby-acne, en volstrekt normaal.

Goede raad van de Kind en Gezin verpleegster, maar ja wat doe je als kersverse ouders met een baby van een week of zes vol uitslag en een bijbehorend koortsje? Toch maar even langs de dokter van wacht, voor de zekerheid.

Die zag al snel dat het niet al te erg was en stuurde ons naar huis met anti-allergische druppeltjes die voor ons de aangename bijwerking hadden een beetje slaapverwekkend te zijn. Of dat is toch wat wij graag geloven. Het gevolg was in elk geval dat wij zes weken na de geboorte van onze oudste dochter weer konden door slapen.

De jongste zoon is intussen alweer zeven weken en we hebben ons al afgevraagd of we die nog zouden liggen hebben, de doorslaapdruppeltjes... Want een volledige nacht slapen zit er nog niet echt in. En nog erger voor onze kleine man zijn de krampjes die hem zo veel ongemak bezorgen.

Tot we gisteren overgingen tot de anti-krampjes druppeltjes. Hieronder het resultaat vanmiddag : moeten wakker maken voor het volgende flesje! Ik wil natuurlijk niet te vroeg victorie kraaien en ik reken er niet op dat ze magische doorslaap-krachten hebben, het is alleszins wel een grote opluchting om te zien dat de druppeltjes zijn buikje wat kunnen kalmeren.

Hij slaapt!

vrijdag 11 oktober 2013

Leon - 1 maand

Het idee heb ik gepikt van een aantal blogs waar ik het al eerder las, en bij Anna heb ik er ook geschreven, brieven bij elke maand het eerste jaar (ttz. bij Anna ben ik tot halverwege de tiende maand geraakt). Leon krijgt dus ook elke maand zijn brief en ik laat hier iedereen meelezen.

Maand 1

11 oktober 2013
Lieve Leon,

Waar is die eerste maand naartoe?! Een maand geleden hing er nog wat zomer in de lucht, nu is die officieel vervangen door herfst met mistige morgens en vallende blaadjes en paddenstoelen enz. Intussen zijn je eerste kleedjes ook al wel écht te klein. Je groeispurt van vorige week - 400 gr. bijkomen op 10 dagen tijd - zal daar wel voor iets tussen zitten.

En nu vier ik dus je eerste “vermaanddag” met peperkoek en een kopje koffie terwijl jij voor de verandering eens een lekker dutje doet in de voormiddag. Tip : een lekker badje en een goedgevulde pamper kunnen produceren zijn bevorderlijk voor het doen van voormiddagdutjes!

Een maand geleden zijn we ‘s avonds nog naar het eerste oudercontact in Anna’s klasje geweest om de volgende ochtend vroeg te vertrekken richting ziekenhuis waar je volgens planning rond half tien geboren werd via keizersnee. Lang over getwijfeld, maar zeker de juiste beslissing om te gaan voor die keizersnee. Het verschil met de geboorte van Anna kon niet groter zijn. Om precies te zijn zat er een goeie halve kilo verschil in geboortegewicht tussen jullie twee. En wat er ook beweerd mag worden, ook de periode in het ziekenhuis en het herstel achteraf waren voor mij persoonlijk veel draaglijker dan bij de bevalling van Anna.

Het zal ook wel helpen dat jij, in tegenstelling tot je grote zus, een gerust knuffelbeertje bent dat alles op het gemakje doet. Zoals zo goed als ALTIJD je flesjes HELEMAAL leeg te drinken, hoe groot we ze ook maken (zie eerder vermelde groeispurt!). Of het moet waar zijn dat het met een tweede kindje allemaal wat makkelijker wordt, dat  ervaring leert etc.

In elk geval geloof ik dat ik deze keer dus wel op die befaamde roze wolk gezeten heb. Ook al zijn er nu ineens twéé kindjes om ’s morgens gevoed en aangekleed de deur uit te krijgen, twéé kindjes die af en toe eens in bad moeten en mama en papa die ook nog wel eens iets willen eten of een beetje slapen! Alleen zijn we jammer genoeg nogal brutaal van die roze wolk af gedonderd, op een donderdagochtend op consultatie bij de kinderoogarts waar we voor de eerste keer het woord “microftalmie” hoorden. Intussen weten we al een beetje meer (“coloboom”), maar eigenlijk nog niet veel en moeten we vooral nog even afwachten.


Dus dan wachten we maar af en proberen we intussen de chaos die een kleuter en een baby met zich mee brengen in toom te houden. Of niet, negeren is ook een kunst en die stinkende kaka-pamper raakt op een keer wel opgeruimd en de kleuter die weigert te eten zal uiteindelijk wel vergeten dat ze in hongerstaking is (misschien bij de elfendertigste aflevering van Musti of Dobus ofzo).

Benieuwd wat volgende maand weer zal brengen!

Liefs,

mama

Leon dag 0 :

Leon dag 0

Leon 1 maand :

Leon 1 maand

dinsdag 8 oktober 2013

Dokter Google

Google is mijn vriend. Ik kan bij hem terecht voor vanalles en nog wat: hoe en wanneer bloembollen geplant moeten worden, de openingsuren van de winkels op mijn shoppingroute, de normale kleur van baby-ontlasting. Google vertelt het mij allemaal.

En nu we met Leon op ronde zijn langs dokters allerlei, kan ik voor meer info ook nog eens op consultatie bij dokter Google. Toegegeven, het is een dunne lijn tussen geïnformeerd worden en nodeloos verontrust worden. Maar wat zou u doen als dokter nr. 1 zegt: "Je moet niet te veel gaan opzoeken, want het zal je niet geruststellen." Dokter nr. 2 gaf ons dan weer het advies "om anders maar eens op te zoeken op internet wat het precies inhoudt". Juist ja.

Voor wie het zich intussen afvraagt, ik heb de laatste dagen veel gegoogled naar MICROFTALMIE en COLOBOOM. Niet om bijzonder vrolijk van te worden en blijkbaar echt zo zeldzaam als de artikels vermelden. Want liefst van al lees ik over de ervaringen van andere ouders in een vergelijkbare situatie en die ben ik nog niet vaak tegengekomen. En dus dacht ik dat ik misschien zelf maar moet gaan opschrijven wat ik zou willen lezen. Al twijfel ik nog een beetje over hoe ik het precies wil aanpakken. De weekmenu's en kinderfoto's waar ik tot hiertoe dit blog mee vulde zijn natuurlijk heel wat vrijblijvender dan Leons hele medische geschiedenis. Toch hoop ik een goede manier te vinden om hier ons verhaal van Leons oogjes te kunnen doen.

En natuurlijk is er niets wat mij belet om nog altijd gratuite babyfoto's te tonen, zoals deze van broer en zus :

Flinke zus troost broer.

of deze van de "cutest boy in town" :

Cute - de pyjama heeft altijd gelijk.

vrijdag 27 september 2013

Geslaagd!

Deze flinke kleine man is met glans geslaagd voor de Kind en Gezin gehoortest.

Geslaagd!


En fier dat we zijn!

dinsdag 24 september 2013

Leon

Ja, dat is een lachje :-) by SabrinaVe

De lente kwam en ging, de zomer kwam en ging en al die tijd bleef het hier stil.
Nu is het herfst en is er Leon en wil ik nog eens een poging wagen om hier af en toe wat op te schrijven.
Met de nadruk op af en toe, aangezien mijn vrije momenten zorgvuldig gepland en benut moeten worden.

Stay tuned voor : babyfoto's, peuterpraat en weekmenu's, te beginnen met babyfoto's!

donderdag 3 januari 2013

Gelezen - "The Happines Project" - Gretchen Rubin

Mag het nog, afkomen met goede voornemens op 3 januari?

Ik dacht het wel, want eigenlijk wil ik het hier hebben over "The Happiness Project", het boek van Gretchen Rubin dat voor mij onder de kerstboom lag.

Ik kende haar blog al een beetje en ik moet bekennen dat ik geweldig fan ben van dat soort - toegegeven, typisch Amerikaanse - sites met tips en adviezen en schema's en lijstjes voor het verbeteren van je productiviteit, time-management, huishoudelijke organisatie, opvoeding enzovoort. Leve het beter zelfhulpboek!

Nu moet je het niet allemaal té serieus nemen, maar ik heb zo toch al redelijk wat ideetjes overgenomen die ik nu zelf ook toepas. Meestal de onnozelste dingetjes eerst, gewoon omdat je de dingen dan eens bekijkt op een manier die je zelf nooit bedacht zou hebben. En alle beetjes helpen.

Van "The Happiness Project" heb ik dan ook bijzonder genoten. In de eerste plaats al omdat ik nog eens een volledig boek in het Engels gelezen heb. En ook wel omdat het een interessant thema is : hoe je gelukkiger kan worden door kleine veranderingen. Daarbij is het vlot geschreven en heeft het mijn nieuwsgierigheid gewekt om ook wat te lezen van de werken waarnaar verwezen wordt.

Helemaal ideaal is dat Gretchens project een jaar loopt, beginnend in januari. En laat het nu net januari zijn! Ik ga het boek nog een beetje in de buurt laten liggen om er af en toe wat in te bladeren en elke maand ook een beetje aan mijn eigen 'happiness project' te werken :

Januari - energie - mijn voornemen om de dag goed te beginnen : 's avonds kleren klaarleggen - 's morgens eerst een rustig kwartier om mezelf aan te kleden en koffie te drinken. Dan kan ik de confrontatie met een wel héél WAKKERE peuter beter aan :-)

Nu het hier staat is het een écht voornemen. Hoera!